Over de auteur
Edwin Hill, een 28-jarige politicoloog uit Saskatoon, Canada, heeft de afgelopen vier jaar in het buitenland gereisd als freelance schrijver en docent Engels, geschiedenis en filosofie. Hij heeft een grote belangstelling voor Oost-Europa en heeft veel van zijn tijd doorgebracht in Oekraïne en de Baltische staten. Momenteel woont Edwin in Moldavië, waar hij als politiek adviseur voor de Moldavische regering werkt. In zijn vrije tijd houdt hij van wandelen en het verkennen van afgelegen locaties.
Kroatië, het hart van Dalmatië. Telkens als ik terugdenk aan dat land, komen er vlinders in mijn buik.
Deze epische zeiltocht was de meest gedenkwaardige van mijn Balkanavontuur en veroorzaakte talloze emoties die ik vandaag koester.
Laat me je meenemen op deze reis die ik een paar maanden geleden maakte. Ik hoop dat je op zijn minst een fractie kunt herbeleven van wat ik heb meegemaakt.
Een paar woorden over mijn reis
Voordat ik in mijn Kroatisch avontuur, laat me een stapje terug doen en je een groter beeld geven van mijn rondreis. Het was september 2022 toen ik besloot Europa te verkennen en met de plaatselijke bevolking te communiceren via Couchsurfing (de app waarbij gebruikers reizigers een nacht bij hen thuis laten doorbrengen in ruil voor goede gesprekken en positieve emoties).
Omdat ik 1,5 maand tot mijn beschikking had, begon ik mijn reis in Duitsland, waar ik een bezoek bracht aan Polen, Slowakije en daarna Tsjechië. Mooie tijden, blijvende herinneringen, moet ik zeggen. Vervolgens vloog ik naar Istanbul, Turkije, waar ik drie prachtige maanden bij mijn vriend doorbracht. Hoewel mijn belangrijkste doel was om de koude Europese winters te doorstaan, leerde ik nieuwe mensen kennen terwijl ik deze gigantische stad en haar onvergetelijke, eigenzinnige en prachtige sfeer verkende.
Balkan Avontuur
De winter begon te vervagen, dus besloot ik om verder te gaan. Avonturen wachten, toch? Hoe dan ook, ik vloog naar Griekenland, waar mijn Balkantocht begon die me naar Noord-Macedonië, Albanië en Montenegro leidde. En toen, vier maanden later, stak ik de grens over met Kroatië.
Dubrovnik
Ik zou liegen als ik zou zeggen dat Kroatië me van harte heeft ontmoet. Stel je dit eens voor: Het regende zo hard dat mensen die naar Split gingen, moesten overnachten in Dubrovnik omdat de brug onder water stond. Gelukkig had ik van tevoren twee nachten geboekt in dit schattige stadje. Hoewel het weer niet al te meegaand was, met af en toe een regenbui die op het dak klopte, lukte het me om in de oude stad te wandelen en te genieten van de unieke architectuur van de stad. De foto's zijn supergaaf geworden, vooral dankzij mijn vriend, die me aanraadde een instagram postsjabloon. Mijn goedkope avontuur zag eruit als een luxueuze reis!
Het zeilavontuur komt langzaam dichterbij
Nadat ik Dubrovnik had verlaten, nam ik de bus naar Split, een stad waar ik al vaak over heb gehoord. Mijn leeftijdsgenoten hebben Split bezocht en plannen volgend jaar weer een reis. Je kunt dus wel nagaan hoe enthousiast ik was om de stad met eigen ogen te ontdekken.
Helaas werd ik gevolgd door het slechte weer, dus ik kwam bij een mistig, nat en onaangenaam (op het eerste gezicht) Gesplitst. Omdat ik geen dak boven mijn hoofd had, pakte ik mijn telefoon en opende Couchsurfing. Twee minuten later schrijf ik een verzoek aan een Amerikaans meisje. Nadat ik een positief antwoord en een adres had gekregen, ging ik naar haar toe. Hoewel ze verkouden was, liet ze me de volgende dag de stad zien, met verborgen juweeltjes die ze dankzij haar lokale vrienden had leren kennen.
We spraken af om contact te houden; ondertussen ging mijn reis verder. Ik had het gevoel dat ik niet genoeg tijd in de stad had doorgebracht, dus ik vond een andere host en verlengde mijn verblijf. Niet alleen kwam hij uit de VS, maar hij kende ook mijn eerste host, dus we ontmoetten elkaar voor een etentje. Toen ze me beter leerden kennen, boden ze me aan om te gaan zeilen. De man was een gepensioneerde Amerikaanse marinier met een klein jacht.
En daar gingen we
Na talloze belachelijke vragen (ik voel me nog steeds ongemakkelijk als ik hieraan terugdenk), kregen we alles wat we nodig hadden en begonnen we aan een zevendaagse reis. Onze route bestond uit Split-Sutivan-Pucisca-Vrboska-Loviste-Scedro-Pakleni-eilanden-Split. Alles wat ik zag, van oude olijfgaarden, wijngaarden, en dennenbossen tot goed bewaarde en prachtige villa's, geplunderde schepen en een klooster, was ontzagwekkend en levendig!
We hebben gesnorkeld, plezier gemaakt, vis gevangen en heerlijk gekookt. We hebben zelfs een feestje bijgewoond! Een enorm jacht kwam langs en de eigenaar nodigde ons uit. Ik leerde geweldige mensen kennen met wie we de volgende dag samenwerkten en epische grotten en prachtige eilanden ontdekten. Ik heb nog steeds contact met ze en we wisselen foto's uit: ik vanuit mijn camper naast de Alpen en zij vanuit hun zomerhuis in Alaska.
Een avontuur is geen avontuur zonder een situatie, toch? Op een dag zei mijn vriend dat er iets mis was met het roer en de schroef. Mijn eerste gedachte was dat we klaar waren en dat mijn reis voorbij was. Maar gelukkig was er een speedboot glijdend door de golven. Toen hij zag dat we onze boot probeerden te repareren, kwam hij naar ons toe en bood hulp aan. Wat bleek, het was een rondvaartboot met een professional aan boord. De man bekeek ons schip en zei dat het geen probleem was, maar een vijfvingerige oefening voor hem, en dat leek ook zo, want hij repareerde ons jacht snel. Met immense opluchting startten we de motor en gingen we terug naar Split, vanwaar ik bleef reizen tot ik in Frankrijk bij de ouders van mijn vriendin belandde.
Spontane uitstapjes zijn altijd betoverend
Als iemand me zou vertellen dat ik aan een zeiltocht van een week zou beginnen met mensen die ik nog nooit heb ontmoet, zou ik het niet geloven, om het beleefd uit te drukken. En toch is het niet aan ons om te bepalen wat het leven kan brengen. Deze zeilreis heeft mijn hele reis opgevrolijkt en gevuld met oprechte herinneringen waar ik alleen maar van kan genieten. Ik hoop dat jullie hetzelfde gevoel hadden toen jullie dit verhaal met mij liepen.
